Zijn die jongens er überhaupt nog die eerst willen kennismaken? Ik heb een man gehad en kreeg genoeg kansen om vreemd te gaan. Ik werk als als kassière en zie de stoute blikken van mannen als ik een kort rokje aan heb.
De laatste tijd ben ik een beetje humeurig, ik heb daar al last van bij het opstaan. Denk dat het komt omdat ik geen vriend meer heb en wil dan ook kijken of jij het bent jij mijn humeur kan verbeteren.
Lekker in de natuur en dan dagdromend over wat de toekomst zou brengen. Uren kan ik dat soms wel doen. Maar ik kom altijd op het zelfde uit, iemand die mijn leven leuker zou maken.
Alleen al het hier zijn wekt de opwinding in me op, laat staan als jij het bent die me alle hoeken van de slaapkamer laat zien. Wil je leren kennen en snel ook! Laat me weten wie je bent en wat jouw specialiteit in bed is.
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.