Ouderdom komt met gebreken is mij altijd geleerd maar gelukkig is dat bij mij nog niet zo. Ik geniet nog vol op en doe nog steeds leuke dingen. Het is dan jammer genoeg nog steeds in mijn eentje.
Oke ik ben niet meer van de dappere dingen, die heb ik wel gedaan in mijn leven. Ik maak nu graag een stedentrip en geniet daar echt van. Maar te beginnen met een wandeling is ook prima.
Al tijden woon ik alleen in mijn appartementje. Beviel me altijd prima, maar het wordt nu eindelijk eens een keer tijd om naar de volgende fase in mijn leven te gaan. En dat is de fase dat man en vrouw samen gaan leven, al het goede te gaan delen. Daarom ben ik nu op zoek naar een man die in dezelfde fase zit als ik. Samen verder gaan dus.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.
De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.