Ondertussen kan ik alles zelf, mijn ouders zijn beiden niet handig dus ik moest van jongs af aan alles zelf maken. Dus nu kan ik mijzelf prima redden. Maar soms zou een beetje hulp wel fijn zijn.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
De muren komen op me af nu ook mijn jongste zoon het huis heeft verlaten. Nu heb ik mijn werk nog maar zie er echt tegen op om met pensioen te gaan en overal alleen voor te staan. Het liefst zou ik een man willen leren kennen waarmee ik een hele fijn tijd ga hebben.
Het uitgaansleven is voor mij niet de plek om de man van mijn dromen tegen te komen. Aangezien ik hem in de supermarkt ook niet tegen kom lijkt mij dit de ideale manier om hem te leren kennen.