Tja, een paar jaar getrouwd en daar heb ik nu eigenlijk wel spijt van. Mijn man is meer van het recht toe recht aan en als je naar mijn seksuele voorkeuren kijkt, dan weet je dat ik meer wil...
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Oke ik ben niet meer van de dappere dingen, die heb ik wel gedaan in mijn leven. Ik maak nu graag een stedentrip en geniet daar echt van. Maar te beginnen met een wandeling is ook prima.
Ze zijn echt hoor! En ze staan nog mooi overeind. Speciaal voor jou, te wachten tot je er dingen mee gaat doen die mij helemaal gek gaan maken. Je weet wel hoe je er mee om moet gaan toch? Ik ben heel benieuwd of je mijn tepels lekker hard gaat krijgen en of je mij aan het kronkelen krijgt.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.