Mijn Peruaanse moeder heeft mij altijd geleerd, dat je een man altijd het hof moet maken. Welke man wil door mij in de watten gelegd worden. Ik sloof mij graag voor je uit!
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Ik zit op dit moment in een open relatie. Ik moet zeggen dat we dat op zich wel bevalt maar ik wil natuurlijk wel het maximale uit de leven halen. Als het kan wil ik gewoon echt leuk gevonden worden iemand die me als het waren iedere dag de zon laat zien. Dat is wat ik zoek in mijn leven.
Het alleen zijn begint me een beetje parten te spelen, ik wil heel graag een man leren kennen met wie ik mijn dagen mag slijten maar kan je wel verzekeren dat dat er nog heel veel zijn.
Sta eigenlijk redelijk alleen in mijn leven. Kinderen heb ik nooit gekregen en dus heb je ook niet veel familie meer. En ik begin behoorlijk eenzaam te worden.
Je hoeft niet bang te zijn dat ik meer wil dan vriendschap en een seksuele relatie, dus je kunt je vrijheid behouden. Mocht het heel erg klikken tussen ons, kunnen we er altijd over praten natuurlijk. Maar het is niet waar ik voor ga. Waar ik wel voor ga? Vriendschap met seks. Zou dat mogelijk zijn?