Vervelen doe ik mij niet heel erg snel maar de laatste tijd krijg ik wel de indruk dat ik een soort van sleur leef. Terwijl ik doe waar ik zin in heb en ook wanneer ik het zelf wil. Maar misschien is het wel dat ik iets mis?
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Wat ik zoek is een leuke man, iemand van rond mijn leeftijd die ook single is en die net als ik toe is aan een nieuw hoofdstuk in zijn leven. Wie weet worden we met elkaar heel gelukkig!