Ik hoop zo dat de wonderen de wereld niet uit zijn en dat ik heel snel de liefde van mijn leven vind. Het zou super fijn zijn om een man te leren kennen die verliefd op me is en ik op hem.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Dit heerlijke huisvrouwtje verveelt zich soms een beetje, ik zit op het moment thuis zonder werk en mijn vent is constant van huis. Ik ben ook niet gevoelloos natuurlijk en heb wel zin in iets lekkers en het liefst nu direct!
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.