Ik stond eigenlijk best wel serieus in het leven maar sinds ik mijn motor heb is dat toch wel helemaal veranderd. Ik ga er niet onverantwoord mee om maar ik merk wel dat het plezier weer helemaal terug komt.
Door mijn grijze haren zou je zeggen dat ik misschien uit Nederland kom maar helaas mijn roots liggen in het buitenland. Lang geleden als baby hier naar toe gebracht en zou nu wel graag eens de reis terug naar huis maken.
Mijn man zegt altijd dat mijn borsten nog zo mooi rechtop staan. Het zal wel, maar doe er dan ook wat mee! Dat komt er dus niet van. Geen woorden maar daden zeg ik altijd maar!
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.
Pas geleden oma geworden en ik geniet daar echt van. Maar het laat mij ook wel een andere kant zien. Bij een oma hoort immers ook een opa, en dat is iets wat ik zelf ook wel echt begin te voelen.
Het leven is gewoon zo mooi en het is zonde om daar niet van te genieten. Het zou dan ook prachtig zijn als ik hier mijn soulmate zou kunnen vinden want dan kunnen we er samen van genieten.