Pas geleden heb ik het uitgemaakt met mijn vriendje en ik verveel me nu alweer, vooral in de weekenden. Het lijkt me dan ook leuk hier een leuke gezellige en ondeugende jongen tegen te komen.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Met mijn werk waar ik nog van hou vermaak ik mij prima. Doe het nog een paar uurtjes per week omdat thuis zitten niets voor mij is. Voor wie mag ik ook wat tijd maken?
Je hoeft niet bang te zijn dat ik meer wil dan vriendschap en een seksuele relatie, dus je kunt je vrijheid behouden. Mocht het heel erg klikken tussen ons, kunnen we er altijd over praten natuurlijk. Maar het is niet waar ik voor ga. Waar ik wel voor ga? Vriendschap met seks. Zou dat mogelijk zijn?
Klaar ben ik er mee! Met dat eeuwige alleen zijn! Iedereen om me heen zegt dat het zo leuk voor me is dat ik nergens rekening mee hoef te houden, maar ondertussen leiden ze allemaal hun eigen leven met hun eigen gezinnetje. En ik zit maar alleen. Dat wil ik niet meer en dat doe ik niet meer. Ik ga hier een man zoeken om mijn leven mee te delen en dat zal me lukken ook!