Mijn intuïtie laat me bijna nooit in de steek, ik voel vrijwel direct aan met wie ik te maken heb. Helaas was dat niet zo bij mijn ex, hij heeft me met de ellende laten zitten toen hij er van door ging.
Klaar ben ik er mee! Met dat eeuwige alleen zijn! Iedereen om me heen zegt dat het zo leuk voor me is dat ik nergens rekening mee hoef te houden, maar ondertussen leiden ze allemaal hun eigen leven met hun eigen gezinnetje. En ik zit maar alleen. Dat wil ik niet meer en dat doe ik niet meer. Ik ga hier een man zoeken om mijn leven mee te delen en dat zal me lukken ook!
Wie wil er nu in zijn eentje oud worden? Ik in ieder geval niet, vandaag dat ik mijn stoute schoenen heb aangetrokken, om hier een leuk maatje te vinden.
Ik krab mij soms achter de oren of ik toch niet beter voor een jongere man had kunnen kiezen. Mijn partner is 20 jaar ouder dan ik, hij is al zijn levenslust al kwijt, terwijl ik nog vol levenslust zit. Het voelt of ik achter de geraniums zit, ik zoek iemand die mij achter de geraniums vandaan wil halen.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Als ik ergens voor ga wil ik het maximale eruit halen, mijn man echter is tevreden met heel veel minder, voor mij aanleiding om op zoek te gaan! Ben jij ook zo een strever?