Wat zal ik hier gaan schrijven, ik loop er al een tijdje over na te denken. Maar ik wil gewoon mijn leven weer wat pit geven. Misschien kan iemand mij hier op leuke ideetjes brengen?
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Uniek ben ik zeker als persoon, maar misschien is ieder persoon dat wel. Ik ben altijd vrolijk en sta met het goede been op, zo een maatje zoek ik ook graag in mijn leven.
Het leven is gewoon zo mooi en het is zonde om daar niet van te genieten. Het zou dan ook prachtig zijn als ik hier mijn soulmate zou kunnen vinden want dan kunnen we er samen van genieten.
Ik hou er van om leuk uit te zien, want ik besteed veel aan mijn uiterlijk. En zoek ik een leuke man die ook ook goed uitziet en waarmee ik mezelf kan zijn.