Ruim en jaar ben ik nu gescheiden en we hebben gewacht tot alle kinderen de deur uit waren. Nu zit ik alleen in mijn nieuwe appartementje en het zou reuze fijn zijn om een man te leren kennen om een fijne tijd mee door te maken.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Wie wil er nu in zijn eentje oud worden? Ik in ieder geval niet, vandaag dat ik mijn stoute schoenen heb aangetrokken, om hier een leuk maatje te vinden.
Ik voel me niet oud. Ook al zeggen de kinderen ONS MA wel ik voel me nog echt jong en wil dat ook wel uitspelen. Misschien ben jij ook tevreden met je leven thuis maar mis je de seks? Ik in ieder geval wel. Waar wacht jij op?