Naaien met grijze oma (68)

Ik heb bij mijn profiel wel single staan, maar het zit iets anders in elkaar. Mijn man is dement en is al jaren opgenomen in een verpleeghuis. Het is zelfs al zo ver met hem dat hij mij en de kinderen niet meer herkent. Iedere week bezoek ik hem, het is een zware beproeving om je eigen man zo te zien af te takelen. Een huwelijksleven heb ik niet meer, wat ik zoek is een man die het wel kan accepteren dat ik op papier nog getrouwd ben. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om te gaan scheiden, dat voelt voor mij als een dolk in de rug voor mijn manw

Uniek ben ik zeker als persoon, maar misschien is ieder persoon dat wel. Ik ben altijd vrolijk en sta met het goede been op, zo een maatje zoek ik ook graag in mijn leven.

In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.

Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.

De naam zegt het al, ik ben echt een natuurliefhebster en ook gek op dieren. Uren lang kan ik door de bossen wandelen als het een beetje goed weer is. Als ik hier een man kan vinden die een beetje het zelfde als mij is, dan ben ik de gelukkigste vrouw op aarde.