Voel me al een tijdje behoorlijk verwaarloosd. Heb een vriend maar hij is bijna nooit thuis en alleen maar aan het werk. Of zou hij een ander hebben? Geef jij mij de liefde waar ik zo naar verlang?
Nog steeds heb ik zin in seks maar dat kan ik van mijn mannetje niet zeggen. Voel nog veel voor hem maar wat de seks betreft wil ik een man leren kennen die me wel kan geven waar ik naar verlang.
In onze kringen is het niet heel gewoon, als je met een andere man iets leuks gaat doen. Je gaat dan vaak over de tong, maar ik kan daar absoluut niet mee zitten.
Lekker in de natuur en dan dagdromend over wat de toekomst zou brengen. Uren kan ik dat soms wel doen. Maar ik kom altijd op het zelfde uit, iemand die mijn leven leuker zou maken.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.