Het lijkt me wel heel erg lastig om uit de hopelijk vele reacties een man te zoeken die bij me past. Ik kijk er erg naar uit om met een lieve man die bij past verder door het leven te gaan.
Ja ik heb iets met zwart niet dat ik depressief ben of zo maar ik vind de kleur gewoon mooi. Ik heb wel eens gehoord he buuf ga je al weer naar een begrafenis maar dit is gewoon hoe ik ben. Take it of leave it.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Lente en zomervrouwtje wordt ik wel genoemd. Mede omdat ik dan het liefst de hele dag in een bikini buiten loop. Mede omdat de 'toegang' dan wel makkelijk is want ik heb dan altijd nog meer zin in seks. Zijn er ook mannen die daar extra heet van worden?
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.