Contact met oude mama (38)

Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.

De laatste tijd ben ik een beetje humeurig, ik heb daar al last van bij het opstaan. Denk dat het komt omdat ik geen vriend meer heb en wil dan ook kijken of jij het bent jij mijn humeur kan verbeteren.

Gaan wij er nog een leuke tijd van maken? Ik hoop toch echt wel een schat te vinden hier, want ik ben daar hard aan toe, het leven alleen wordt me te zwaar. ik heb een schouder nodig om op uit te huilen en een arm om me heen. Wat iedereen wil eigenlijk. Jij ook?

Het leven kan soms nog al hard zijn voor sommige mensen, dat heb ik jammer genoeg van dichtbij mee gemaakt. Dus soms is het ook fijn als je een lichtpuntje hebt waar je naar toe kan leven.

Mijzelf zie ik niet als de lieve oma die iedere week vaste dagen oppas, het wordt mij heel erg kwalijk genomen. Persoonlijk ben ik voor mijn eigen vrijheid, ik wil niet gebonden zijn aan verplichtingen, juist nu ik niet meer werk wil ik van deze vrijheid optimaal genieten. Het is jammer dat er tegenwoordig verwacht wordt dat oma's maar te pas en te onpas oppassen. Ik bedank hiervoor, zegt alvast iets over mijn karakter. Sta ik ergens voor de 100% achter dan ben ik daarin heel moeilijk om te turnen. Dit in het kort wat mij bezig houdt, krijg je vast een kleine indruk van mij.