Contact met bejaarde dame (49)

Ik heb bij mijn profiel wel single staan, maar het zit iets anders in elkaar. Mijn man is dement en is al jaren opgenomen in een verpleeghuis. Het is zelfs al zo ver met hem dat hij mij en de kinderen niet meer herkent. Iedere week bezoek ik hem, het is een zware beproeving om je eigen man zo te zien af te takelen. Een huwelijksleven heb ik niet meer, wat ik zoek is een man die het wel kan accepteren dat ik op papier nog getrouwd ben. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om te gaan scheiden, dat voelt voor mij als een dolk in de rug voor mijn manw

Van de overgang heb ik zelf weinig gemerkt of zelfs niks maar mijn partner wil echt nog maar heel weinig is kan soms ook best humeurig zijn. Op dat soort momenten wil ik gewoon naar buiten lopen en leuke dingen doen met iemand anders. Helaas heb ik diegene nog niet gevonden maar ik geef het nog maar wat tijd.

Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?

Vriendschap is heel fijn maar ik zoek toch net iets meer.

Mijn leven alleen moet nu maar eens over zijn. Vanaf nu ga ik genieten met een man erbij. Ik hou van wandelen, fietsen, reizen en dat alles ga ik nu samen met iemand doen. Met jou misschien?