Naaien met sexy oma (58)

Als het zou kunnen dan zou ik altijd op reis zijn, maar helaas.. De verplichtingen roepen ook zo af en toe. En dat is goed, maar soms wel zo jammer.

Ja ik heb iets met zwart niet dat ik depressief ben of zo maar ik vind de kleur gewoon mooi. Ik heb wel eens gehoord he buuf ga je al weer naar een begrafenis maar dit is gewoon hoe ik ben. Take it of leave it.

Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?

Lekker in de natuur en dan dagdromend over wat de toekomst zou brengen. Uren kan ik dat soms wel doen. Maar ik kom altijd op het zelfde uit, iemand die mijn leven leuker zou maken.

Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.