Om nu gelijk te depressief overkomen heb ik geen zin in, maar de sleur begint nu al naar binnen te sluipen. Ik wil leven en genieten, niet steeds dagelijks hetzelfde ritueel beleven. Daar is het allemaal veel te kort voor.
Een vriendschap met meer als het meezit, dat zou ik op mijn leeftijd nog wel willen. Maar goed je moet dan wel die ene persoon vinden. Ben open minded en dus makkelijk in de omgang.
Alhoewel ik een gebonden vrouw ben wil ik echt eens buiten de deur gaan snoepen.
Bij mijn man kom ik echt tekort, en wil nu een man vinden die wel weet wat een vrouw nodig heeft naast de standaard sex. Ik wil meer en vaker genieten en mijn grenzen verleggen.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Het uitgaansleven is voor mij niet de plek om de man van mijn dromen tegen te komen. Aangezien ik hem in de supermarkt ook niet tegen kom lijkt mij dit de ideale manier om hem te leren kennen.
Wil niet meer achter de geraniums zitten en hoop langs deze weg de man van mijn dromen te ontmoeten. Ik ben een ondernemende vrouw en moet veel reizen voor mijn werk. Na thuiskomst mis ik een maatje waar ik mijn verhaal bij kan doen.