Naaien met oude oma (59)

Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.

Als het zou kunnen dan zou ik altijd op reis zijn, maar helaas.. De verplichtingen roepen ook zo af en toe. En dat is goed, maar soms wel zo jammer.

Wie wil het met me doen? Ja, ik kan hier hele verhalen gaan vertellen over mijn leven, maar daar kom ik niet voor en ik vind dat ook niet leuk. Ik heb het er liever over of en hoe we het met elkaar gaan doen. Ik heb wel een paar leuke fantasietjes, zou het leuk vinden als jij je uit kunt laten komen.

Of dit nu uitdraait op een one night stand of net eventjes iets meer dat maakt voor mij echt niets uit, als we het maar fijn hebben samen. Het liefst zoek ik wel iets regelmatigs, maar het ligt er natuurlijk ook wel aan hoe het klikt.

Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.