Nog nooit tijdens mijn relatie heb ik om gekeken naar andere mannen maar nu is het ogenblik daar dat ik dat wel doe. Lijkt me zo ontzettend spannend om een affaire aan te gaan met een man die me regelmatig wil ontmoeten.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Soms hoor ik mensen denken oud grijs beetje mollig logisch dat ze alleen is, maar is dat wel echt wat mensen denken? Want ik zou wel erg graag een maatje willen in mijn leven.
Voor mijn leeftijd ben ik nog erg sportief. Doe aan wandelen, zwemmen, fietsen en ja hoor muurklimmen. Zijn er hier sportieve types die eens samen iets leuks willen ondernemen?
De muren komen op me af nu ook mijn jongste zoon het huis heeft verlaten. Nu heb ik mijn werk nog maar zie er echt tegen op om met pensioen te gaan en overal alleen voor te staan. Het liefst zou ik een man willen leren kennen waarmee ik een hele fijn tijd ga hebben.
Zal ik jou eens een goede beurt geven? Zo één die je nog lang bijblijft? Als je het niet erg vindt dat ik de leiding in bed neem en dingen met je doe die je nog niet eerder hebt gedaan, moet je toch echt met me af gaan spreken. Zo'n kans krijg je niet snel meer hoor!