Ik ben een dame en ik ben altijd bezig met mijn uiterlijk, ik vind dat heel belangrijk en weet dat de mannen graag naar mij kijken. Maar dat zijn altijd de verkeerde, ik wil een man die net als mij uiterlijk belangrijk vind.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Ja ik heb iets met zwart niet dat ik depressief ben of zo maar ik vind de kleur gewoon mooi. Ik heb wel eens gehoord he buuf ga je al weer naar een begrafenis maar dit is gewoon hoe ik ben. Take it of leave it.