Ik ben best wel een beetje verlegen, met name als ik voor het eerst op date ga met een man. Ik vind het best spannend maar als ik eenmaal tegenover je zit dan is de verlegenheid snel verdwenen als je me op mijn gemak stelt.
Het leven kan soms heel raar lopen maar om bij de pakken neer te gaan zitten is zeker niet de oplossing. Toen ik nog getrouwd was, kregen ik en mijn man een verkeersongeval. Mijn toenmalige man kwam er goed vanaf en ik zit sindsdien in een rolstoel. Helaas kwam er een scheiding en ben ik nu single. Ik zou het toch nog wel heel fijn vinden om nog mijn leven met iemand te kunnen delen.
Overdag heb ik teveel tijd en in de avond lig ik te verlangen naar iets wat ik al lang niet meer krijg en waar ik niet zonder kan. Ik hoop dat ik via hier een lieve en sexy man kan ontmoeten om af en toe eens af te spreken.
Het leven kan soms veel doornen hebben, de laatste doornen ben ik verloren. Dit betekent dat het leven alleen maar mooier kan worden, niets houd mij daarom meer tegen om nog de leuke lieve man te vinden.
Gaan wij er nog een leuke tijd van maken? Ik hoop toch echt wel een schat te vinden hier, want ik ben daar hard aan toe, het leven alleen wordt me te zwaar. ik heb een schouder nodig om op uit te huilen en een arm om me heen. Wat iedereen wil eigenlijk. Jij ook?