Het klinkt misschien erg gek maar ik voel mij soms gewoon echt alleen. Eenzaam wil ik het niet noemen want zo erg is het niet. Maar soms een praatje, een arm over je schouder is toch helemaal niet erg?
Het leven kan soms nog al hard zijn voor sommige mensen, dat heb ik jammer genoeg van dichtbij mee gemaakt. Dus soms is het ook fijn als je een lichtpuntje hebt waar je naar toe kan leven.
Ik mis echt de intimiteit in mijn leven, ik weet dat veel mensen denken als je ouder bent is de behoefte daarin weg of minder maar als je alleen bent is het niet hebben van een knuffelmaatje het eerste wat je mist.