Ik had dat nooit gedacht van mezelf dat ik ondanks relatie zou gaan denken van mijn horizon te verbreden maar kijk, het leven is een verrassing op z'n eigen toch?
Mijn man zegt altijd dat mijn borsten nog zo mooi rechtop staan. Het zal wel, maar doe er dan ook wat mee! Dat komt er dus niet van. Geen woorden maar daden zeg ik altijd maar!
Nu ik eindelijk van de rust kan genieten na jarenlang hard gewerkt te hebben, heb ik ook ruimte voor een relatie. Ik woon prachtig en vrijstaand, het is echt een paradijsje. Maar dan wel voor met z'n tweeën. Alleen is ook maar alleen.
Ik ben er aan toe om met een man een gezellige tijd te hebben, ik heb een tijd lang de mannen niet meer vertrouwd maar dat heeft met mijn verleden te maken. Valt ook niet mee om acht jaar als alleenstaande vrouw door het leven te gaan.
Ik krab mij soms achter de oren of ik toch niet beter voor een jongere man had kunnen kiezen. Mijn partner is 20 jaar ouder dan ik, hij is al zijn levenslust al kwijt, terwijl ik nog vol levenslust zit. Het voelt of ik achter de geraniums zit, ik zoek iemand die mij achter de geraniums vandaan wil halen.