Ik verwacht veel van de man die me regelmatig komt bezoeken, niet alleen dat je heel gezellig bent en we samen leuke dingen ondernemen maar ook dat je af en toe heel ondeugend kan zijn.
Nu ik eindelijk van de rust kan genieten na jarenlang hard gewerkt te hebben, heb ik ook ruimte voor een relatie. Ik woon prachtig en vrijstaand, het is echt een paradijsje. Maar dan wel voor met z'n tweeën. Alleen is ook maar alleen.
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.
Sta eigenlijk redelijk alleen in mijn leven. Kinderen heb ik nooit gekregen en dus heb je ook niet veel familie meer. En ik begin behoorlijk eenzaam te worden.
Zal ik jou eens een goede beurt geven? Zo één die je nog lang bijblijft? Als je het niet erg vindt dat ik de leiding in bed neem en dingen met je doe die je nog niet eerder hebt gedaan, moet je toch echt met me af gaan spreken. Zo'n kans krijg je niet snel meer hoor!