Een prinses ben ik niet al denken mijn ouders daar anders over. Die hebben mij nog al beschermend opgevoed maar weten niet hoe ondeugend ik eigenlijk al ben geweest.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.
De zeventig heb ik aangetikt, maar nog geen mankementen. Maar veel vriendinnen haken nu af bij het woord reizen en vakantie dus ik hoop iemand te vinden die wel op reis wil.
Door mijn grijze haren zou je zeggen dat ik misschien uit Nederland kom maar helaas mijn roots liggen in het buitenland. Lang geleden als baby hier naar toe gebracht en zou nu wel graag eens de reis terug naar huis maken.