Welgeteld ben ik nu drie jaar single, de relatiebreuk heeft er flink ingehakt bij me en het duurde even voordat ik daar overheen was. Ik heb dat nu achter me gelaten en ben weer zoekende naar mijn droomman.
Een man heb ik niet nodig heb ik altijd geroepen, ik dacht ik dop mijn eigen boontje wel. Juist nu ik ouder word merk ik het gemis van een man, daarom ben ik weer actief zoekende. De boontjes samen doppen lijkt mij veel gezelliger.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Ik geniet regelmatig in Duitsland, daar in de mooie Eifel gebied heb ik een prachtig onderkomen opgebouwd de laatste jaren. Vooral in de winter kan je er heerlijk genieten van de natuur, de rust en zeker de ruimte.
Alle mannen kunnen me schrijven hoor. Want het zit me behoorlijk hoog, het gebrek aan een man en alles wat daarbij hoort. Snap je me? Ik ben dus niet zo kieskeurig, ik wil alleen maar snel contact.