Een man heb ik niet nodig heb ik altijd geroepen, ik dacht ik dop mijn eigen boontje wel. Juist nu ik ouder word merk ik het gemis van een man, daarom ben ik weer actief zoekende. De boontjes samen doppen lijkt mij veel gezelliger.
Mijn vorige slaaf komt niet meer bij me, we klikten toch niet zoals het zou moeten. Daarom zoek ik wederom een onderdanige man, die mijn slaaf wil worden. We bespreken uiteraard hoe we het allebei willen en dan kan het niet mislukken.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Niemand schat mijn leeftijd goed, iedereen denkt dat ik een stuk jonger ben maar hier moet ik het wel verraden. Wil graag ene man leren kennen waarmee ik oud kan worden en die mijn leven nog aangenamer maakt dan het al is.