Door mijn dochter ben ik aan het denken geslagen. Ze zei "mam, waarom zoek je niet een leuke vriend". Na wat wikken en wegen denk ik inderdaad dat ik toe ben aan een lieve vriend.
Mijn huwelijk is eigenlijk al lang voorbij maar ben nog steeds officieel getrouwd. Mijn man zit namelijk in een verzorgingstehuis maar hij herkent mij al lang niet meer. Toch bezoek ik hem nog iedere week. Hoe dan ook, ik wil niet alleen blijven en hoop daarom weer een nieuwe liefde te vinden hier. Als je vragen hebt, moet je ze maar gewoon stellen hoor. Ik ben een open en eerlijk persoon.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Ik ben er klaar voor om met een leuke man een heerlijke tijd door te brengen. Met jou wil ik gelukkig worden als er een klik tussen ons is en hoop hoop dat we nog lang van elkaar kunnen genieten.
Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.
De eerste helft van mijn jeugd is voorbij maar de tweede helft kan nog wel een stuk leuker worden. Althans met een gezellig maatje die leuke dingen wil doen kan dat zeker iets worden.