Vrijen met oude mama (36)

Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.

Ergens een kopje koffie doen, een hapje eten. Misschien zelfs een fijne wandeling dat zijn dingen die ik al fijn vind.

Het leven kan soms veel doornen hebben, de laatste doornen ben ik verloren. Dit betekent dat het leven alleen maar mooier kan worden, niets houd mij daarom meer tegen om nog de leuke lieve man te vinden.

Spijt zal je niet krijgen als je mij willen leren kennen, ik ben een vrolijke vrouw die heel hartelijk is en aan zelfreflectie doet. De man die ik zoek en waarmee ik een relatie wil aangaan zit ook zo in elkaar en is daarnaast heel erg lief.

Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.