Ik ben iemand die graag uitgedaagd wordt. Vind het leuk om mijn grenzen te verleggen in het gezelschap van een oudere man die al wat ervaring heeft en goed weet hoe hij een vrouwtje kan laten genieten.
Ik heb bij mijn profiel wel single staan, maar het zit iets anders in elkaar. Mijn man is dement en is al jaren opgenomen in een verpleeghuis. Het is zelfs al zo ver met hem dat hij mij en de kinderen niet meer herkent. Iedere week bezoek ik hem, het is een zware beproeving om je eigen man zo te zien af te takelen. Een huwelijksleven heb ik niet meer, wat ik zoek is een man die het wel kan accepteren dat ik op papier nog getrouwd ben. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om te gaan scheiden, dat voelt voor mij als een dolk in de rug voor mijn manw
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Nog niet zo lang geleden had ik een relatie maar hij ging jammer genoeg vreemd. Even had ik het vertrouwen in mannen verloren maar ik geloof niet dat iedereen zo is. Daarom besloot ik het nog eens een kans te geven.