Zo raar dat je zelfs in een huwelijk je eenzaam kan voelen. Het beangstigd mij enorm en ik weiger er vrede mee te hebben. Daarom ga ik hier opzoek naar iemand waar ik me fijn en geborgen bij kan voelen.
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Spijt zal je niet krijgen als je mij willen leren kennen, ik ben een vrolijke vrouw die heel hartelijk is en aan zelfreflectie doet. De man die ik zoek en waarmee ik een relatie wil aangaan zit ook zo in elkaar en is daarnaast heel erg lief.
Misschien ben ik hier wel wat te oud voor, maar wie niet waagt wie niet wint. Wie zegt dat oudere vrouwen niet meer sexy kunnen zijn heeft het mis. Laat mij het tegendeel maar eens bewijzen