Als ik terug kijk op de jaren dat ik nu een relatie heb vraag ik mij echt af of dit alles is. Wordt het beter als je samen gaat wonen of blijft het dan bij wat het nu is?
De naam zegt het al, ik ben echt een natuurliefhebster en ook gek op dieren. Uren lang kan ik door de bossen wandelen als het een beetje goed weer is. Als ik hier een man kan vinden die een beetje het zelfde als mij is, dan ben ik de gelukkigste vrouw op aarde.
Waar je mij heel blij mee kunt maken is een lekkere massage, daarna een goede likbeurt en me daarna lekker hard en vooral lang nemen. Dat is eigenlijk alles wat ik zoek=))
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Ik krab mij soms achter de oren of ik toch niet beter voor een jongere man had kunnen kiezen. Mijn partner is 20 jaar ouder dan ik, hij is al zijn levenslust al kwijt, terwijl ik nog vol levenslust zit. Het voelt of ik achter de geraniums zit, ik zoek iemand die mij achter de geraniums vandaan wil halen.
Van de overgang heb ik zelf weinig gemerkt of zelfs niks maar mijn partner wil echt nog maar heel weinig is kan soms ook best humeurig zijn. Op dat soort momenten wil ik gewoon naar buiten lopen en leuke dingen doen met iemand anders. Helaas heb ik diegene nog niet gevonden maar ik geef het nog maar wat tijd.