Sinds mijn scheiding moet ik zeggen dat ik toch wel heel goed mijn plan trek ook al is het alleen. Vooral gezelschap mis ik wat ik ben dan zelf iemand die graag praat en ergens toch ook wel een knuffelaar.
Na mijn scheiding, die echt heel heftig was, ben ik echt door een enorme hel gegaan. Gelukkig zie ik nu het licht weer en durf ik het langzaam aan om weer nieuwe vriendschappen aan te gaan.
Niemand schat mijn leeftijd goed, iedereen denkt dat ik een stuk jonger ben maar hier moet ik het wel verraden. Wil graag ene man leren kennen waarmee ik oud kan worden en die mijn leven nog aangenamer maakt dan het al is.
Het leven kan soms heel raar lopen maar om bij de pakken neer te gaan zitten is zeker niet de oplossing. Toen ik nog getrouwd was, kregen ik en mijn man een verkeersongeval. Mijn toenmalige man kwam er goed vanaf en ik zit sindsdien in een rolstoel. Helaas kwam er een scheiding en ben ik nu single. Ik zou het toch nog wel heel fijn vinden om nog mijn leven met iemand te kunnen delen.
Een man heb ik niet nodig heb ik altijd geroepen, ik dacht ik dop mijn eigen boontje wel. Juist nu ik ouder word merk ik het gemis van een man, daarom ben ik weer actief zoekende. De boontjes samen doppen lijkt mij veel gezelliger.
Mijn partner heeft veel zorg nodig en dat geef ik hem ook met liefde, maar het zou ook fijn zijn als er zo af en toe iemand is die voor mij wil zorgen en mij wil laten genieten.