Een beetje nonchalant kan ik wel zijn maar ik denk dat jij daar geen last van zal hebben. Mochten we elkaar leuke vinden en elkaar regelmatig gaan ontmoeten dan lijkt me dat super fijn.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Met mijn werk waar ik nog van hou vermaak ik mij prima. Doe het nog een paar uurtjes per week omdat thuis zitten niets voor mij is. Voor wie mag ik ook wat tijd maken?
Gewoon eerlijk zijn zeggen mijn vriendinnen dus ik zou het ook eerlijk zeggen. Ik heb een moeilijke tijd achter de rug en ik ben een tijd depressief geweest door dat ik pech op pech had. Nu ben ik er weer en misschien wel sterker dan ooit.