Mijn hoop is om nog een keer verliefd te worden op de man die mij wel als zijn levenspartner ziet. Het zou fantastisch zijn als de liefde voor elkaar er is en we nog heel lang van elkaar mogen genieten.
Van de overgang heb ik zelf weinig gemerkt of zelfs niks maar mijn partner wil echt nog maar heel weinig is kan soms ook best humeurig zijn. Op dat soort momenten wil ik gewoon naar buiten lopen en leuke dingen doen met iemand anders. Helaas heb ik diegene nog niet gevonden maar ik geef het nog maar wat tijd.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Toen ik nog getrouwd was, kreeg ik op het gebied van sex nooit klachten. Hij zei juist dat ik hem dan zo gelukkig maakte, omdat ik zulke goede vaardigheden heb. Het huwelijk bestaat niet meer, maar mijn goede vaardigheden nog wel. Wil je er eens gebruik van maken? Kom maar langs dan! Ik wil ze ook wel weer eens gebruiken.