Genieten van het leven doe ik nog steeds, mijn kinderen en kleinkinderen zijn me heilig maar wil wel graag in contact komen met een lieve man die met mij verder wil in het leven.
Een tedere man wil ik ontmoeten iemand die me liefde en aandacht geeft want dat is wat ik erg mis. Drie jaar ben ik nu alleenstaand en heb in al die jaren geen andere vriend gehad.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Ik laat graag zien wat ik allemaal in huis heb. En als het kan iedere dag. Maar ja, dan moet er wel iedere dag iemand zijn om dat aan te kunnen laten zien. Ik heb hopelijk niet voor niets mooie lingerie gekocht.
Alle mannen kunnen me schrijven hoor. Want het zit me behoorlijk hoog, het gebrek aan een man en alles wat daarbij hoort. Snap je me? Ik ben dus niet zo kieskeurig, ik wil alleen maar snel contact.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.