Hé pssst, jij daar! Ik weet het, je zit stiekem te gluren of je meer van me kan zien. Dat kan natuurlijk altijd, maar dan wel in het echt. Wat denk je, gaan we het eens proberen samen?
Het uitgaansleven is voor mij niet de plek om de man van mijn dromen tegen te komen. Aangezien ik hem in de supermarkt ook niet tegen kom lijkt mij dit de ideale manier om hem te leren kennen.
Klaar ben ik er mee! Met dat eeuwige alleen zijn! Iedereen om me heen zegt dat het zo leuk voor me is dat ik nergens rekening mee hoef te houden, maar ondertussen leiden ze allemaal hun eigen leven met hun eigen gezinnetje. En ik zit maar alleen. Dat wil ik niet meer en dat doe ik niet meer. Ik ga hier een man zoeken om mijn leven mee te delen en dat zal me lukken ook!
Ben best onzeker geworden na mijn scheiding, misschien wel omdat mijn man een jongere vriendin heeft gevonden en mij daarom verlaten heeft. Dus ik zou het erg fijn vinden om weer wat meer zekerder te worden in mijn leven.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?