Ik realiseer me dat een man die me heerlijk weet te verwennen niet voor het oprapen ligt. Hoop toch dat ik hem hier snel vind en dat we de nachten die komen met elkaar kunnen doorbrengen.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Ik mis echt de intimiteit in mijn leven, ik weet dat veel mensen denken als je ouder bent is de behoefte daarin weg of minder maar als je alleen bent is het niet hebben van een knuffelmaatje het eerste wat je mist.