Een aardappel ben ik niet maar je moet toch iets bedenken. Net zo als ik dat nu met mijn leven moet gaan doen. Leuke baan, leuk huisje maar boompje en beestje missen nog.
Misschien lijk ik hier wel een braaf vrouwtje, maar ik ga natuurlijk geen blootfoto's van mezelf hier neerzetten. Ik zou zeggen, als je me bloot wil zien, moet je gewoon langs komen en kijken of het uitzicht je bevalt.
Het uitgaansleven is voor mij niet de plek om de man van mijn dromen tegen te komen. Aangezien ik hem in de supermarkt ook niet tegen kom lijkt mij dit de ideale manier om hem te leren kennen.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.