Eigenlijk schaam ik me een beetje dat ik dit doe, maar toch doe ik het. Ik zoek gezelschap naast mijn relatie. Voor gezelligheid en hopelijk ook een beetje meer.
Het leven kan soms heel raar lopen maar om bij de pakken neer te gaan zitten is zeker niet de oplossing. Toen ik nog getrouwd was, kregen ik en mijn man een verkeersongeval. Mijn toenmalige man kwam er goed vanaf en ik zit sindsdien in een rolstoel. Helaas kwam er een scheiding en ben ik nu single. Ik zou het toch nog wel heel fijn vinden om nog mijn leven met iemand te kunnen delen.
En dan doe je iets als zestigjarige ( plus een beetje) in eens online met je profiel. Nooit gedacht dat ik het zou doen maar in het dagelijks leven kom ik niet veel leuke mannen tegen.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Dit heerlijke huisvrouwtje verveelt zich soms een beetje, ik zit op het moment thuis zonder werk en mijn vent is constant van huis. Ik ben ook niet gevoelloos natuurlijk en heb wel zin in iets lekkers en het liefst nu direct!
Het is een opgave om wat over mijzelf te zeggen maar ik ben een echte doorzetter en ik geef nooit op. Ik hoop wel een man te vinden met dezelfde mentaliteit.