Er valt eigenlijk niet zo heel veel te zeggen. Behalve dat ik nat ben en op jou wacht. Ik ben nog een jong meisje en mijn lichaam mag er wezen, dus kom je alsjeblieft op mij uitleven, ik kan niet meer wachten.
De muren komen op me af nu ook mijn jongste zoon het huis heeft verlaten. Nu heb ik mijn werk nog maar zie er echt tegen op om met pensioen te gaan en overal alleen voor te staan. Het liefst zou ik een man willen leren kennen waarmee ik een hele fijn tijd ga hebben.
Een partner in mijn leven hebben is waar ik oprecht naar uitkijk, wil niet de laatste jaren van mijn leven in mijn eentje doorbrengen. Samen met een leuke vriend genieten is waar ik naar uitkijk.
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.
Mijn donkere uiterlijk schrikt veel mannen af, helaas kan ik het niet veranderen. Van binnen ben ik net als iedere andere Nederlander. Ik ben geadopteerd, mijn hele leven heb ik in Nederland gewoond, ik ben van binnen een echte Nederlandse. Ik hoop hier een man te vinden die verder kijkt dan mijn donkere uiterlijk en niet gelijk zijn oordeel klaar heeft daarover. Ik houd er niet van om in een hokje gezet te worden.
Ik heb een zwak voor mannen die voor zichzelf op kunnen komen. Ik heb het ook altijd eens willen doen met een man die jonger is dan mij, al hoeft dat niet perse.