Ik wil zo graag weer een man leren kennen die me de aandacht wil geven waar ik zo ontzettend naar verlang. een stoere vent die heel sportief is en met mij wel een paar avondjes wil doorbrengen.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Mij kleden naar mijn leeftijd doe ik niet, mij gedragen naar mijn leeftijd ook niet. Wat doe ik dan wel, genieten, reizen en zoeken naar een leuke vent.
Mijn man zegt altijd dat mijn borsten nog zo mooi rechtop staan. Het zal wel, maar doe er dan ook wat mee! Dat komt er dus niet van. Geen woorden maar daden zeg ik altijd maar!