Ken je dat gevoel, je bent getrouwd, maar je leeft als broer en zus naast elkaar. Zullen we samen gaan kijken of we daarnaast ook de fijne en lekkere dingen weer kunnen gaan beleven.
Door mijn leven heen ben ik beginnen inzien dat geluk schuilt in de kleine dingetjes. Voor mij geen luxe, al kan ik er wel van genieten. Ik werk graag in de tuin, doe aan kantklossen en ik ben een beetje flower-power ingesteld. Zoek een man waarmee het goed zit, iemand die ik aanvoel en omgekeerd.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?