Of het aan mijn provincie ligt ik weet het niet maar de mannen lijken hier wel van steen. Ze willen maar een ding en als je zegt dat je toe bent aan wat meer lopen ze hard weg. Of is dat in elke provincie zo?
Spijt zal je niet krijgen als je mij willen leren kennen, ik ben een vrolijke vrouw die heel hartelijk is en aan zelfreflectie doet. De man die ik zoek en waarmee ik een relatie wil aangaan zit ook zo in elkaar en is daarnaast heel erg lief.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Van de overgang heb ik zelf weinig gemerkt of zelfs niks maar mijn partner wil echt nog maar heel weinig is kan soms ook best humeurig zijn. Op dat soort momenten wil ik gewoon naar buiten lopen en leuke dingen doen met iemand anders. Helaas heb ik diegene nog niet gevonden maar ik geef het nog maar wat tijd.
Met mijn werk waar ik nog van hou vermaak ik mij prima. Doe het nog een paar uurtjes per week omdat thuis zitten niets voor mij is. Voor wie mag ik ook wat tijd maken?