Ik heb me te lang op de tweede plaats gezet in mijn voormalige relatie. Als ik weer een relatie aanga dan is het met een man die me als gelijkwaardige ziet en niet als zijn sloofje.
Als jij ook van schaken en andere bordspellen houdt dan ben ik op zoek naar jou. Ik hou van een spelletje en het mooie is ik kan ook nog tegen mijn verlies.
De zeventig heb ik aangetikt, maar nog geen mankementen. Maar veel vriendinnen haken nu af bij het woord reizen en vakantie dus ik hoop iemand te vinden die wel op reis wil.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Een bril is het enige wat ik nodig heb voor de rest werkt bij mij alles nog prima. Heb ook nog weer de keuring gehad en ik mag weer een jaartje verder. Hoe zit dat met jou?