Heb een enorme fascinatie voor rotsen of grotten die je zomaar ergens tegenkomt. In Duitsland al wandelingen gemaakt waar je zomaar op zoiets stuit. Zou zo een wandeling met zijn tweetjes niet leuker zijn?
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Misschien lijk ik een beetje op een waarzegger, maar ik heb ook vaak gelijk ik hoop dat ik er ook gelijk in heb dat ik hier een leuke man ga vinden die het heel erg heet met mij gaat maken.
Het liefst wordt ik oud en gelukkig met een heel lieve man die net als ik dol op kinderen is. Mijn kinderwens is groot en als ik de man heb gevonden die de ware voor me is gaan we eerst plezier maken en daarna aan kinderen beginnen.
Of ik hier goed zit weet ik niet, daar zal ik met de tijd wel achter komen. Ik hoop in ieder geval te kunnen klikken met iemand van rond mijn leeftijd. Iets ouder of iets jonger is prima maar ik ben geen oma die een toyboy zoekt.
Gewoon eerlijk zijn zeggen mijn vriendinnen dus ik zou het ook eerlijk zeggen. Ik heb een moeilijke tijd achter de rug en ik ben een tijd depressief geweest door dat ik pech op pech had. Nu ben ik er weer en misschien wel sterker dan ooit.