In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
De laatste tijd ben ik een beetje humeurig, ik heb daar al last van bij het opstaan. Denk dat het komt omdat ik geen vriend meer heb en wil dan ook kijken of jij het bent jij mijn humeur kan verbeteren.
Volgens mij zijn hier best mannen die kennis met me willen maken, let wel, ik ga alleen voor serieuze mannen die een relatie zoeken. Dus mocht je single zijn en serieus naar een geliefde zoeken dan kan ik dat zomaar zijn!
Het leven kan soms heel raar lopen maar om bij de pakken neer te gaan zitten is zeker niet de oplossing. Toen ik nog getrouwd was, kregen ik en mijn man een verkeersongeval. Mijn toenmalige man kwam er goed vanaf en ik zit sindsdien in een rolstoel. Helaas kwam er een scheiding en ben ik nu single. Ik zou het toch nog wel heel fijn vinden om nog mijn leven met iemand te kunnen delen.
Des te ouder des te gekker, maar niet alleen gekker kan ik je zeggen. Wat het is met mij ik weet het niet maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Alleen is dat thuis een klein probleempje dus wie zijn vingers tong en paal mag ik lenen?