Sinds kort heb ik een nieuwe uitdaging gevonden, ik ben begonnen met paaldansen. Ik dacht goh dat is zo makkelijk maar heb ik mij daar even lelijk in vergist.
Het leven kan soms nog al hard zijn voor sommige mensen, dat heb ik jammer genoeg van dichtbij mee gemaakt. Dus soms is het ook fijn als je een lichtpuntje hebt waar je naar toe kan leven.
Nog niet zo lang geleden had ik een relatie maar hij ging jammer genoeg vreemd. Even had ik het vertrouwen in mannen verloren maar ik geloof niet dat iedereen zo is. Daarom besloot ik het nog eens een kans te geven.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.
Vervelen zal ik mijzelf nooit, als mijn partner ergens geen zin in heeft dan doe ik het wel alleen. Helaas komen dit soort situaties iets te vaak voor en dus ben ik op zoek naar een maatje waar ik stiekem wat tijd mee door kan brengen. Als jij er geen probleem mee hebt dat ik een gebonden vrouw ben, laat dan snel wat van je horen.