Door mijn dochter ben ik aan het denken geslagen. Ze zei "mam, waarom zoek je niet een leuke vriend". Na wat wikken en wegen denk ik inderdaad dat ik toe ben aan een lieve vriend.
In mijn relatie heb ik al jaren geen romantiek meer beleefd. Zelfs een romantisch dinertje kan er niet meer vanaf. Het lijkt me dan ook verstandig om eens buiten de deur te zoeken want ik zit namelijk nog vol met leven.
De romantiek in mijn leven is wat ik erg mis, zeven jaar ben ik nu alleenstaand en wordt het hoog tijd om weer eens een romantisch avondje door te brengen met de man die mijn wel ziet zitten als partner.
Van de overgang heb ik zelf weinig gemerkt of zelfs niks maar mijn partner wil echt nog maar heel weinig is kan soms ook best humeurig zijn. Op dat soort momenten wil ik gewoon naar buiten lopen en leuke dingen doen met iemand anders. Helaas heb ik diegene nog niet gevonden maar ik geef het nog maar wat tijd.
Gouden bergen kan ik je niet beloven, daar ligt de situatie iets te ingewikkeld voor. Maar zo nu en dan een avondje lekkere spanning en stoute dingen durf ik wel aan te gaan. Misschien kan ik zelfs wel een keer blijven slapen, ik ben een kampioen in het verzinnen van smoezen.
Toen ik nog getrouwd was, kreeg ik op het gebied van sex nooit klachten. Hij zei juist dat ik hem dan zo gelukkig maakte, omdat ik zulke goede vaardigheden heb. Het huwelijk bestaat niet meer, maar mijn goede vaardigheden nog wel. Wil je er eens gebruik van maken? Kom maar langs dan! Ik wil ze ook wel weer eens gebruiken.