Sta zeer goed in het leven en mag eigenlijk niet klagen. En ik ben ook geen klaagvrouwtje maar het single zijn breekt mij gewoon op. Ik mis gewoon een leuk gesprek, een arm om mij heen en ook zeker wel de intimiteit.
Al tijden woon ik alleen in mijn appartementje. Beviel me altijd prima, maar het wordt nu eindelijk eens een keer tijd om naar de volgende fase in mijn leven te gaan. En dat is de fase dat man en vrouw samen gaan leven, al het goede te gaan delen. Daarom ben ik nu op zoek naar een man die in dezelfde fase zit als ik. Samen verder gaan dus.
Een tedere man wil ik ontmoeten iemand die me liefde en aandacht geeft want dat is wat ik erg mis. Drie jaar ben ik nu alleenstaand en heb in al die jaren geen andere vriend gehad.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.