Of het aan mijn provincie ligt ik weet het niet maar de mannen lijken hier wel van steen. Ze willen maar een ding en als je zegt dat je toe bent aan wat meer lopen ze hard weg. Of is dat in elke provincie zo?
Door mijn grijze haren zou je zeggen dat ik misschien uit Nederland kom maar helaas mijn roots liggen in het buitenland. Lang geleden als baby hier naar toe gebracht en zou nu wel graag eens de reis terug naar huis maken.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Al wat ouder, maar ik wil nog steeds wel aan de man hoor. Ik ga met mijn tijd mee en doe dat online, zo gaat dat toch tegenwoordig? Nu maar hopen dat de heren hier ook te vinden zijn. Anders mag het ook een jongere man zijn hoor.
Ben graag op strand, ik hou er echt van om naar de zee te gaan kijken en mijn gedachtes alle kanten op te laten gaan. Maar gaan mijn dromen die ik dan heb nog uitkomen?