Voor mijn leeftijd zie ik er nog prachtig uit vind ik zelf. Maar door de ziekte van mij man moet ik helaas alle uitstapjes alleen doen, maar na overleg en praten is mij man het met mij eens en mag ik een man erbij hebben.
Of dit nu uitdraait op een one night stand of net eventjes iets meer dat maakt voor mij echt niets uit, als we het maar fijn hebben samen. Het liefst zoek ik wel iets regelmatigs, maar het ligt er natuurlijk ook wel aan hoe het klikt.
In onze kringen is het niet heel gewoon, als je met een andere man iets leuks gaat doen. Je gaat dan vaak over de tong, maar ik kan daar absoluut niet mee zitten.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Als ik ergens voor ga wil ik het maximale eruit halen, mijn man echter is tevreden met heel veel minder, voor mij aanleiding om op zoek te gaan! Ben jij ook zo een strever?